Sidan mange andre gjer det, og sidan også eg har fått førespurnad om kva eg ynskjer meg, og fordi eg tykkjer det er storleg kjekt og stas at det nærmar seg jul, så slenger eg meg på ynskjelistebølgja.

• iPod touch
• Halvlang cardigan (gjerne grøn eller brun eller gul)
• Tepresskanne
• Bruktmarknadsting. Gå på vitjing til onkel på gjenbruk!
• Heimelaga ting
• Tursekk, 60 l. Til dømes ein slik
• Bøker
• Filmar
• Fine ting
• Musikk
• Visesangbok
• Spel (TP, Settlers, Blokus, Bohnanza, you name it! )
• Kjekke ting
• Hobbysaker
• Kjolar og skjørt
• Strømpebrøker
• Sminke (eg tek etter søster mi, og byrjar å samle)
• Minner
• Kjekke ting
• Bilete
• Ein gamal damesykkel

Det var det eg kom på i farta. Det kan godt tenkjast at det vert oppdatert etterkvart.

Ein annan praktisk ting. Sidan eg bur der eg bur, er det eigentleg greiast å få gåver når eg kjem heim, sjølvom det vil seie at eg ikkje får pakke opp så mykje på sjølve julaftan. Eg får berre så gruspøkjla mykje ting å drasse med meg heimatt til somaren viss alt kjem unødig bortover her.. På førehand takk!

Eg er atter på jobb. Kanskje eg skulle skifte bloggnamn til jobbebloggen. Men det gjer eg ikkje. I dag har det vore den såkalla remembrance-sunday. Då minnast vi alle dei som gjorde ein drabeleg innsats under krigen, men som ikkje kom frå det med livet i behald. Vi er òg særs erbødige ovanfor dei som overlevde og som faktisk er i live den dag i dag. Nokre av dei kom til kyrkja, og vi viste dei ære. Nokre av dei fekk også lov til å lese. Det gjorde eg òg. På engelsk. Framfor ei heil forsamling av veteranar frå 40-talet. Det var kjekt det, forsåvidt. Men fekk ikkje noko kompliment etterpå. Det hadde ikkje skjedd i Ørsta frikyrkje, I tell you!

Resten av dagen har gått med til oppvask for det meste. Og litt kyrkjekaffirestar. Tru det eller ei, trass i at det sikkert var 100 000 til kyrkje i dag, var der faktisk eit par hjørne att av kakene. Vi metta 100 000 og hadde fortsatt mat att. Er ikkje det evangelisk så veit ikkje eg, ass.

No på slutten er eg velsigna med ein kjekk kar som sit og spelar Grieg på flygelet vårt. Det er kjekt. Skulle berre ynskje det var eg som sat der på pianokrakken. Men det er det ikkje.

Alt vel.

Eg legg meg på den kule biletlina. Følg med

Her lærte Harry Potter seg å flyge på broomen sin. Kult! :

I dag er det november. Eg er forelaupig på jobb. Ute verkar det som at vêret endeleg har forstått at det er haust, så det har bestemt seg for å blåse litt. Det er kjekt. Det er fint med haust. Kjensla av å kunne ta på seg gode kle og gå ut i det sure vêret er god. Det er også kjekt å site inne og planleggje julegåver og snuse rundt på hobbybloggar i slikt eit vêr. For det er jo snart jul! Oppe i Oxford og Regent og dei andre streetsa har dei fått opp julelysa, og ventar berre på å kunne setje i kontakta ein av dei nære dagane. Då vert det stemning! Eg gleiar meg til førjulstid i London! Men førelaupig står eg her, på kjøkenet på kyrkja, og lengtar ut mot stormen.

Denne veka har det skjedd mykje, og det som er det kjekkaste, er at vi berre er halvvegs! Eg er spent på dei neste dagane, for å seie det slik. De skal no få innpass i mitt ypperlege liv!

Mandag er ein travel dag. Det er for det første den einaste dagen eg er så godt som permanent sikker på at eg skal ha fri. Difor kan eg tillate meg å planleggje litt nokre dagar i førevegen. Eg planla difor på sundag å endeleg møte Laila, som òg er i den ihuga opplyftande situasjon å bu i London. Men ho kunne ikkje møte meg før nesten 6pm, som dei seier her, så eg måtte då finne på noko å gjere før den tid. Det trefte seg slik at Helga og Maria Praksisstudent hadde tenkt seg ut på tur, så eg bestemte meg for å trenge meg inn i fellesskapen med dei, og sa “la oss reise til Notting Hill”. Og det gjorde vi. Det var, som vanleg, relativt guddis. Vêret kunne sagtens vore betre, men det kunne sagtens vore verre òg. Vi var innom diverse butikkar av ulikt kaliber, og eg tok meg i å kjøpe gryande julegåver. No er det i gang! Etter endt shopping byrja vi såvidt på heimveg, men vi hadde ikkje kome langt då vi kom over ein kafè som solgte slike

Cupcakes heiter det på lokalmålet

og vi måtte berre setje oss beint ned. Eg ska ikkje nemne at vi følte oss litt kvalme og ute av form etterpå. Det var i alle høve verdt det.

Etter eg hadde sagt adios, tok eg tuben opp til Oxford Cirkus, og gjekk ned og bort og opp til Covent Garden for å treffe Laila, som visst nok går for å vere asiatisk (på namnet å døme) i England. Det var eit hjarteleg og gjenkjennande møte. Vi var sjølvsagt, obligatorisk som det er, på kafè

Tida gjekk fort, og då eg såg på klokka innsåg eg at eg hadde greve ferdig grava mi med tanke på middagsavtalen eg hadde om fem min. Men eg lot det gå, og vart betre sein enn aldri. Paul hadde bede oss til ein nyddla middag beståande av hjortegryte med tilbehør. Det var snasent guddis, som er av dei meir skjeldne guddistypane. Her er stemninga på festen godt illustrert.

Her òg:

Paul har også fått bladd fram snusen i leppa. Då er alt som det skal vere.

Ja, det var ein lang og kjekk dag, tenkjer de sikkert. Og det var det! Det skal også nemnast at Martine gjerne ville gå heim, men vart nedstemt av dei andre to. Der ser de den tydelege forskjellen på ein vestlenning og aust- og sørlenningar!

Tysdag var eg og Laila igjen samla, denne gongen for å sjå den nye filmen “The maginerium of doctor Parnassus”. Det var ein meget spesiell film, men dog guddis, sidan det var den siste til ‘the late’ Heath Ledger. Jepp. Den var jo morosam då, for så vidt.

I dag var eg på mitt første sjølvstendige heimebesøk! Det var morosamt og kjekt og rart i ei einaste smørje. Ikkje så mykje meir å seie om det anna enn at det var tre hjartelege (med veldig forskjellige måtar å vise det på) damer eg fekk æra av å visitere (hehe. Ja, her tyder det å gå på visitt til). Då eg kom heim, var det stemning for å gå på Sillka og ete, og det gjorde vi, i stor stil. Indinsk mat er snyta godt!

Etterpå var vi på den finaste puben i London, som tilfeldigvis er nabo med oss. ..Og då skulle dataen min slå seg vrang, då eg skulle laste opp dei siste bileta. Jaja, la gå, då får de berre sjå det føre dykk. No skal eg altså det leggja meg.

God natt, godtfolk

I dag er òg denne filmen

komen på kino ein stad nær deg! Om du bur i London altså, hihi. Den skal eg stad og sjå i næraste framtid.

I dag har eg vore med på tidenes største (i livet mitt) kransekakebakedag. Eg stod mest i rundt kulissene og følgde med, men etterkvart fekk eg lov å pynte. Det var kjekt! Jommen sa eg smør. Yesbut said I butter.

Dette er kransekake

God jul.

No er det lenge sidan igjen. Jaja. Eg har gjort mykje sidan sist, men eg trur ikkje eg gidd å skrive så fole utfyllande. Skal heller guide dykk gjennom ein biletserie. Her kjem den:

Eg har vore på Themsenfestivalen ilag med familien Salvesen, her representert av dei to eldste gutta, Benjamin og Jac Malvin.

Vi har vore på stabstur. Biletet talar for seg, går eg utifrå.

Anne Karin har prøvd å overbevise meg om at ho er dårlig bak kameraet, berre for å tvinge meg til å måtte ta biletet av kyrkjerådet.

Eg og Ho-som-ikkje-turde-å-ta-bilete-sjølv var i Kingston for to veke sidan. Det var veldig kjekt og ein koseleg by litt utanfor London. Rett guddis, var det.

Eg fekk vere med dei vaksne på tur

Vi drog til Tower of London

Traitors Gate med Synne i framevja. Beware.

Med Tower Bridge i bakevja.

Kjekke kameraet mitt!

Så, veit de, fekk eg heile den galne gjengen Hjertvik på besøk. Det var kjekke dagar, hurra!

Eg og Sofie kjøpte oss like kjolar.

Ja, dette var dei siste tre vekene i mitt liv, i biletform. Vonar det fell i smak.

Denne helga har eg vore så langt som til Belgia. Med buss. Dette skulda årets konfirmanttur. Vi var 17 stk inkludert bussjåføren, som reiste frå London torsdag ettermiddag, og like mange som kom tilbake i gårkveld, altså søndag. Det var ein veldig kjekk tur! Vi opplevde mykje eg ikkje kjem til å skrive om her, fordi eg ikkje gidd. Men det innebar leik, bading, klatring og balansering på stokkar og anna, 5-10 meter over bakken, skrik og skrål m.m. Det var guddis, og like guddis å kome tilbake. Jepp. Kanskje det kjem bilete, men eg trur ikkje det.

I kveld skal eg på FAME! Jeh! Eg GLEIAR meg.

God kveld.

Idet min kjære onkel Torkjells gamle data syng på siste strofe på siste verset, har eg tatt steget å kjøpe meg ein ny. Det er ein såkalla HP-maskin, som visst skal vere bra, skal eg ta Helga på ordet. Og kanskje eg skal det, for ho er trass alt over snittet god på data. Denne investeringa måtte jo kome for ein dag, men eg ser igrunnen ganske lyst på den. Splitter ny data. Dette har eg ikkje opplevd før, og eg kjenner at det er ganske stort. Eit stort steg ut i den verkelege verda, kan ein på mange måtar seie. Eller, no er det for real, som dei ville sagt det her i ju kej. Eg var også så lur å hugse på at det er lurt å kjøpe den i Noregs land, då dei tre siste vokalane i vårt alfabet er ganske essensielle i vårt daglegdagse språk. Og sidan vi har tima det såpass bra med besøk, så kjem den hit ilag med resten av familien 2. oktober. Og det er ikkje så himla lenge til! Det er ganske så guddis.

Her er den! Min nye HP-data. Den har tilogmed litt mønster på seg.